از حالت ایستاده، پاها به حالت به جلو جدا می شوند. زانوی جلو با زاویه 90 درجه دقیقا بالای مچ پا خم می شود. پای عقب کشیده و صاف است و لبه بیرونی پای عقب زمین را با زاویه 60 درجه به سمت جلو گرفته است. ران های داخلی به سمت خارج از یکدیگر دور می شوند. لگن جمع شده است. قفسه سینه بلند می شود. بازوها به طرفین کشیده شده و در یک خط مستقیم با شانه ها در یک راستا قرار می گیرند و انگشتان به سمت بیرون دراز می شوند زیرا تیغه های شانه به هم فشرده می شوند. نگاه به سمت انگشتان جلو است.
باعث تقویت و کشش پاها و مچ پا می شود. کشاله ران، سینه، ریه ها و شانه ها را کشش می دهد. اندام های شکمی را تحریک می کند. استقامت را افزایش می دهد. کمردرد را به ویژه در سه ماهه دوم بارداری تسکین می دهد. درمانی برای سندرم تونل کارپ، صافی کف پا، ناباروری، پوکی استخوان و سیاتیک.